Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Anker & Anker, juichende strafpleiters met missie

Onder elkaar gedragen ze zich soms als guitige jongens. In de rechtszaal ontpoppen Hans en Wim Anker zich als vurige strafpleiters die met de kracht van woord en argument de rechters proberen te overtuigen. De filmmakers Maria Mok en Meral Uslu volgden de tweelingbroers ruim tweeënhalf jaar in hun drukke praktijk. Het resultaat daarvan is te zien in de intrigerende documentaire ‘Anker & Anker’.

 

Het zijn vaak ernstige zaken die de heren aanpakken, maar daarnaast kunnen ze relativeren en houden ze van een kwinkslag. Er wordt veel gelachen in de film. De maaksters moeten dan ook met veel plezier hebben gewerkt aan hun portret van het illustere duo dat een begrip is in de strafadvocatuur. Hun betrokkenheid, bevlogenheid, kennis van zaken en sociale gezicht (opmerkelijk veel zaken doen ze pro Deo) worden alom geprezen. Ze namen de verdediging op zich van onder anderen de Volendamse caféhouder Jan Veerman (nieuwjaarsbrand Het Hemeltje), Ferdi E. (de ontvoerder en moordenaar van Gerrit Jan Heijn) en schrijver Richard Klinkhamer (die zijn vrouw ombracht). Een andere opmerkelijke zaak die veel afschuw en weerzin opriep was – van na de filmopnamen – die tegen kinderverkrachter Robert M.

 

KALE MANNETJES’ EN LEVENSGENIETERS

Wim Anker is meermalen uitgeroepen tot ’s lands beste strafpleiter, nipt gevolgd door broer Hans. In hun advocatenkantoor in Leeuwarden zet de eeneiige tweeling zich aan complexe zaken. Ze ploegen dikke dossiers door. Daarbuiten gedragen de ‘kale mannetjes’ zich als levensgenieters, die graag een jonkie drinken en juichen voor hun club SC Heerenveen. In het Friese Akkrum, waar ze opgroeiden en wonen, was het logisch dat de tweeling voorbestemd was om iets met ‘het hoofd te doen’. ,,Wij waren verbaal sterker dan fysiek,” vertelt Wim. ,,Dat is maar goed ook,” zegt Hans, ,,want met de handen kunnen we niks.”

 

SPEELS, MELIG, IRONISCH

Ze voorzien elkaars doen en laten voor het oog van de camera van speels, melig en ironisch commentaar en grossieren in plagerijtjes en gevatheden: ,,Het is wat. Kom je uit één ei. Ziet de een niks en de ander teveel.” Ze kunnen ook veel van elkaar hebben. Als de een de ander een aarzelend complimentje geeft: ,,Hoor je dat? Het is al heel wat dat zoiets uit zijn mond komt. Het enthousiasme kraait eruit!”

 

DE HUISARTS HAD MEER KLACHTEN DAN IK’

Meer dan dertig jaar zitten ze in het vak. ‘Samen in de branding’, zoals ze het samenvatten: ,,Vol in de praktijk. Van ’s ochtends zeven tot ’s avonds heel laat. Twee lezingen in de week. Soms werkweken van zestig of meer uur.” De een zou wel wat gas willen terugnemen: ,,We hebben klappen gehad, jij fysiek, ik mentaal. Misschien moeten we hier een streep trekken.” De ander piekert er niet over: ,,Ik was laatst bij de huisarts, maar die had meer klachten dan ik.”

 

In de documentaire worden vanuit het perspectief van de Ankers vier strafzaken gevolgd, die een goede indruk geven van hun werkwijze. In het eerste deel zijn dat de zaak van een weinig invoelende hyperseksueel, die met behulp van seksremmers een normaal leven probeert te leiden. En het hoger beroep van Aldo G., die voor de moord op twee drugsdealers tot levenslang is veroordeeld. In het laatste geval pleiten Wim Anker en zijn collega Geertjan van Oosten voor vrijspraak, wegens gebrek aan bewijs.

 

LAAT EMOTIES ZIEN!’

In de gevangenis spreken ze de verdachte moed in en geven hem tips voor in de beklaagdenbank: ,,Je moet goed overkomen. Wees jezelf. Laat emoties zien. Frustratie, ontroering, tranen. Laat maar komen.” In de rechtszaal voelt Anker zich thuis. Hij wijst erop dat rechters steeds meer bezwijken voor de druk van de samenleving om zwaardere straffen op te leggen en daardoor gemakkelijk het perspectief van de verdachte of dader uit het oog verliezen. Hij pleit vurig, zonder grote gebaren, met zachte, dwingende stem.

 

Anker & Anker’ door Maria Mok en Meral Uslu, NCRV Dokument.

 

November, 2010

 

UA-37394075-1