Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Bij de koffieautomaat (3)

Hij was op dreef, gisteravond.’

Wie bedoel je? Gareth Bale, de voetballer van 100 miljoen? Ik heb zijn mooiste goals bekeken. Een geweldig vloeiend schot heeft die Welshman in zijn benen! Daar kunnen we nog veel plezier aan beleven.’

Rutte!’

Ik heb erover gehoord ja.’

Je loopt niet over van enthousiasme.’

Dat deed hij zelf anders ook niet.’

Dan hebben we blijkbaar niet naar dezelfde Rutte zitten kijken.’

Ik heb wat flarden opgevangen.’

Hij was geweldig op dreef. Losjes, uit zijn hoofd. Heel knap. Doe hem dat maar eens na.’

Hij varieerde flauwtjes op de beroemde speeches van Kennedy…’

Dat deed hij heel subtiel.’

‘… door te zeggen dat de overheid zijn handen aftrekt van de burger, die zijn eigen broek maar moet ophouden, als eigentijdse variatie op ‘Vraag niet wat je land voor jou kan doen, maar wat jij voor je land’? En in ‘Ik zie een Nederland voor ogen’ op Martin Luther Kings ‘Ik heb een droom’? Ja, heel subtiel allemaal.’

Dat is flauw. Hij is nu eenmaal geen visionair, iemand met grootse vergezichten, hij is een pragmaticus. Voor zijn doen vond ik hem goed. Hij steeg boven zichzelf uit.’

Ik zag een man die niet echt gelooft in de tekst die hij met zijn vaste speechschrijver heeft geconcipieerd, een lappendeken van losse ideetjes en opmerkingen. Weet je, toen ik naar hem keek, stelde ik me voor hoe hij voor de spiegel stond te oefenen terwijl hij dacht, die man kletst uit zijn nek, gelooft hij zelf wel wat hij zegt? Hij speelt een rol, sommige rollen passen hem perfect, toegegeven, maar deze past hem net zo goed als Obama een feestneus. Dan zou ik mijn blik ook afwenden.’

Toch vond ik ‘m goed. Ik heb toch het idee dat hier eindelijk de ware Rutte is opgestaan.’

Kom nou toch, wat heeft hij nu werkelijk gezegd? Hij is een man van daden, zegt hij, maar in zijn speech kom ik alleen mooie maar holle woorden tegen. Ik zie voor me dit en dat, hou toch op, man. Alsof iemand een dood paard probeert te reanimeren.’

Het is goed dat hij het politieke jaar opent met een feelgoodspeech. Dat heeft de natie nodig, een man die zegt waar het op staat. Geen gelanterfant meer, geen gegraai uit de staatsruif, geen egoïsme maar altruïsme, de handen uit de mouwen en in de vrije tijd aan het bed. Begin desnoods aan iets nieuws. Woorden naar mijn hart.’

Een keer opnieuw beginnen is geen teken van zwakte, maar van kracht, zei hij. Letterlijk. Tegen wie heeft die man het? Tegen de groeiende stroom werklozen of tegen de toekomstige werklozen? Om te voorkomen dat ze hun hand gaan ophouden? Terwijl er domweg geen werk is? Heb je gezien hoe het aantal vacatures is gedaald? Hoe zzp’ers om opdrachten moeten leuren? Over cynisme gesproken! Je loopt toch geen klaslokaal binnen om tegen een leraar die al dertig jaar zijn kunstje naar behoren doet te zeggen dat het de hoogste tijd wordt om eens wat anders te gaan doen omdat opnieuw beginnen geen teken van zwakte maar van kracht is?’

Dat bedoelde hij helemaal niet.’

Maar wat dan wel? Dat wij, om eens een dwarsstraat te noemen, de komende reorganisatie op de zaak, waarbij een van ons tweeën of we er misschien allebei uitvliegen, als een nieuwe kans moeten beschouwen? Over cynisme gesproken.’

Je valt in herhalingen.’

Ik ben niet de enige.’

Er is niks mis mee om de handen ineen te slaan. Om samen het land er weer bovenop te helpen.’

Kijk om je heen, mensen doen hun werk, draaien overuren, betalen belasting, doen vrijwilligerswerk en nergens ter wereld zijn zoveel vrijwilligers in touw. Ik zie overal mantelzorgers. Ik zie het vol bewondering aan. Ik kan me best voorstellen dat in dat benauwde torentje de muren soms op je afkomen.’

Nog koffie?’

Ik heb deze nog niet op.’

Weet je waarop ik me verheug? Op de collectanten van het kankerfonds.’

Hoezo?’

Dan zal ik ze eens haarfijn vertellen hoe ik erover denk. Het is godgeklaagd wat er bij Alpe d’HuZes allemaal weer aan de strijkstok is blijven hangen.’

Ze zijn bij mij al aan de deur geweest.’

En?’

Mijn vrouw heeft gedoneerd.’

Heeft ze die collectant eens goed de waarheid gezegd?’

Welke waarheid? In een mand appels zit altijd wel een rotte of één met een vlekje.’

Wil je ook nog koffie?’

Nee, dat heb je al gevraagd. Ik moet dadelijk met mijn jongste naar zwemles. En voor je begint te klagen, ik heb toestemming gevraagd. Ik werk vandaag wat langer door.’

Ik las dat het grut straks eerst de borstcrawl leert omdat de schoolslag te moeilijk is.’

Generaties lang hebben kinderen de schoolslag geleerd. En nu ouders niet kunnen ophouden met vertellen hoe slim hun kinderen zijn, zouden ze te dom zijn om de schoolslag te leren? Als dat werkelijk zo is, zou Rutte zich pas echt zorgen moeten maken.’

 

3 september, 2013

 

UA-37394075-1