Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Bij de koffieautomaat (4)

Het was me het weekje wel.’

Ik heb er niets van meegekregen. Wij fietsten anderhalve week langs de Donau, verstoken van het laatste nieuws en de waan van de dag. Heerlijk. En ik heb het geen seconde gemist.’

Je liegt het! Een nieuwsjunk als jij kan onmogelijk een dag zonder krant, laat staan een uur zonder het laatste nieuws.’

Ik ben blijkbaar afgekickt en het kostte me geen enkele moeite. Integendeel. Bovendien hadden we vrijwel nergens bereik en werden de kranten niet of te laat bezorgd. En oud nieuws is als beschimmeld brood.’

In welke afgelegen contreien heb je dan gefietst?’

Langs de Donau, van Passau naar Wenen.’

Waar de boel laatst is overstroomd?’

Niets van gemerkt. Het was een weldadige tocht. We fietsten soms urenlang, zonder een mens tegen te komen, door de overweldigende stilte langs de breed uitwaaierende, schitterend meanderende schönen blauen Donau, die overigens groen is. Onderweg bezochten we bezienswaardigheden, kerken, kloosters, paleizen, musea, maakten we steile klimmetjes naar ruïnes en slotburchten, je kent dat wel. Een aanrader, die tocht.’

Ik ben niet zo van de stilte. Ik hou meer van reuring. Zonder mensen om je heen besta je niet. En van de stilte kunnen we later nog genoeg genieten.’

We overnachtten in vlekjes als Schlögen, Ebersdorf, Ardagger Markt en Traismauer. Passau was overweldigend. In kamp Mauthausen, ergens halverwege, kropen de rillingen me over de rug. In Wenen waren we op familiebezoek. De enige grotere plaats onderweg was Linz.’

Is dat niet de stad waar Hitler en Eichmann ooit zijn schoolgegaan?’

Ooit was de lucht er hopeloos vervuild, klopt. De bruine adem van de nazi’s is lang blijven hangen. Nu is het er schoon en fris. Zeker toen wij er waren en ’s avonds door de stromende regen naar ons hotel moesten.’

We hadden hier ook regen, regen en regen.’

Verder heb ik niets gemist, begrijp ik.’

Gisteren Prinsjesdag! De participatiesamenleving!’

We zijn maandagavond teruggevlogen. Het was of we nooit waren weggeweest. Helaas.’

Je viel dus met je neus in de boter! Ik heb genoten. Van de kekke hoedjes, van WA die vorstelijk de Troonrede voorlas alsof hij elke avond niets anders doet, van Máxima die majesteitelijk naast hem zat, van de balkonscène, het geweldige Prinsjesdagdebat, de presidentiële Rutte bij Pauw & Witteman en…’

Ja ja, laat maar, ik heb het allemaal langs zien komen, zij het in vogelvlucht. Ik heb nu en dan een blik geworpen naar het debat en naar Rutte, het waren de vertrouwde riedels in gordiaanse knopen. Ze vertellen allemaal een eerlijk verhaal zonder erbij te zeggen dat ze een jaar geleden het tegenovergestelde eerlijke verhaal vertelden.’

Participatiesamenleving. Mooi woord. Proef het op je tong. Hoe verzin je het!’

In de welzijnswereld is participeren in de samenleving al zolang ingeburgerd dat je het daar nauwelijks nog hoort. Over originaliteit gesproken. Maar je hebt gelijk, het is een mooi eufemisme dat moet verhullen waar het de regering aan ontbreekt, visie, daadkracht en meer van dat soort clichés die ik niet meer kan aanhoren. Participatiesamenleving heet de nieuwe paraplu waaronder je alles kunt verhullen van waar het werkelijk om draait.’

Jammer dat jij je cynisme niet in de Donau hebt achtergelaten.’

Wat jij cynisme noemt, noem ik liever realisme of pragmatisme. Tussen haakjes, wat is er met de koffieautomaat gebeurd?’

Bezuiniging. Zoals ik al zei, het was me het weekje wel.’

 

September, 19, 2013

UA-37394075-1