Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Bij de koffieautomaat

We leven in een geweldige tijd!’

Rustig rustig. De dag is nog lang.’

Dat hoor ik om de haverklap op de radio. Die zin. Komt uit een spotje van de Triodos bank.’

Ik heb niks met banken. Zeker nu niet.’

Weet je wie zijn stem eraan leent, aan dat spotje, bedoel ik? Jacob Derwig!’

Bedankt voor de informatie. Maar wie is Jacob Herwig?”

Derwig. Ken je hem echt niet? Een acteur. Van Toneelgroep Amsterdam, waar hij geloof ik nu net weg is. Geweldige acteur. Speelde ooit een fantastische Hamlet bij De Trust van Theu Boermans in het Compagnietheater.’

Ik heb niks met toneel.’

Als toneel niet zo vluchtig was geweest, konden we er nog elke dag van genieten. Hij is de man van Kim van Kooten en de vader van haar kinderen.’

Sinds wanneer volg jij het societynieuws?’

Als je Jacob Derwig zegt, zeg je automatisch Kim van Kooten, de dochter van Kees. Tenminste nog wel. Om bepaald boulevardnieuws kun je niet heen. Zij schreef het scenario van ‘Alles is liefde’ en ‘Alles is familie’. Hij speelde in de laatste film een wat sullige echtgenoot.’

Geweldige films. Geweldige films uit een geweldige wereld!’

Niet onaardig nee, voor Nederlandse begrippen, maar op de een of andere manier deugt het niet.’

Wat niet?’

Dat je ’s morgens om acht uur op de autoradio een acteur met een opgewekte stem hoort zeggen dat we in geweldige wereld leven.’

Het is behoorlijk vroeg, dat is waar. Maar wat deugt er volgens jou dan niet?’

Dat optimisme. Die wervende toon. Het déugt gewoon niet.’

Herwig kan het natuurlijk ook zeggen met de stem van een notoire pessimist of onverbeterlijke cynicus als Maarten van Rossum. Erg aanstekelijk of wervend lijkt me dat inderdaad niet nee.’

Derwig. En het is Van Rossem. Met een e. Nee, er is iets anders wat me steekt. Op elk ander tijdstip zou ik hem misschien gelijk geven. We léven in een geweldige tijd. Maar die geweldige tijd in dat reclamespotje komt in een heel ander licht te staan als je het vlak voor of vlak na het radionieuws hoort. Als je tenminste hoort wat er nu allemaal weer voor geweldigs in deze geweldige wereld is gebeurd.’

Ik heb het nieuws ’s morgens nooit aan.’

Je hebt toch wel gehoord over Syrië? Over die zenuwgasaanval?’

Ik heb er iets over opgevangen.’

Er wordt gesproken van honderden, misschien wel duizenden doden.’

Het is al jaren een zooitje in dat land. Het is overal in die contreien misère. Er zijn in deze geweldige wereld leukere dingen om je door lastig te laten vallen.’

En dan die foto’s, die dode kinderen. Het is zoo deprimerend.’

Het is een en al ellende daar. Maar je hóeft het toch niet allemaal te volgen? Je trekt het je allemaal veel te veel aan, kerel. Denk aan je hart. We moeten nog járen mee.’

Of neem de fotojournaliste die in de Indiase stad Mumbai werd verkracht door vijf mannen, terwijl haar vriend in mekaar geslagen werd. Als je zoiets hoort, krijgt die geweldige wereld ineens een heel andere lading. Daar kan ik me echt over opwinden, over die opgewekte stem.’

Je bedoelt de stem van die acteur, van Herwig?’

Derwig. En dan heb ik het nog niet eens over de huidige slavenmoraal in de financiële wereld.’

Slavenmoraal?’

Heb je dat óók al niet meegekregen? In de Londense financiële sector is een Duitse stagiair bezweken nadat hij drie dagen non-stop zou hebben gewerkt. Dat zijn slavenpraktijken.’

Drie dagen non-stop? Ik dacht dat wíj al lange dagen maakten.’

En hij kon niet anders, anders kon hij die dikbetaalde baan wel op zijn buik schrijven.’

Hij is niet de enige. Als wij niet doorjakkeren zijn wij bij de volgende reorganisatie de klos. Je moet wel, ik begrijp het wel. Kom op, kerel, neem je koffie mee. Aan het werk. De chef houdt ons in de gaten.’

 

Augustus, 2013

UA-37394075-1