Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Briljante Coco in een lege zaal

Interviews in kranten en op televisie. Jubelende recensies. Toch tel ik in de Hoornse schouwburg Het Park niet meer dan vijfendertig bezoekers. Hoe is dat mogelijk?

 

Iedereen kent Coco Chanel. Velen dragen wel eens iets van haar, al is het een luchtje. En Trudy de Jong speelt haar in de toneelsolo ‘Coco Chanel revisited’ verbluffend, in misschien wel haar mooiste toneelcreatie ooit. Aan haar ligt het dan ook niet, zij speelt voor anderhalve man en een paardenkop met een voorbeeldige inzet de rol van een legendarisch stijlicoon wier invloed nog altijd verrijkend en verreikend is.

Acteur Theo de Groot, die mede de mooie tekst van de toneelsolo schreef (hij is ook de echtgenoot van Trudy de Jong), ziet het met lede ogen aan. Maak je zo’n alle zintuigen strelende voorstelling, blijft het publiek thuis. Niet overal, godzijdank, zegt hij na afloop. In een aantal theaters trekt het stuk wel (bijna) volle zalen, óók in kleine plaatsen als Roden.

Wat zich al aankondigde, begint zichtbaar te worden. De crisis slaat nu echt toe, de bezuinigingen laten zich gelden. Theaterbezoekers hebben minder te besteden, ze boeken minder voorstellingen, maken strengere keuzes. Vooral de kleinere producties (zonder BN’ers) zijn daar de dupe van. Daarbij komt dat het vorige kabinet, dat door Wilders cum suis in het zadel werd gehouden en dat in plaats van de beloofde zegen vooral een plaag is geweest, met zijn rancune jegens alles wat met kunst en cultuur te maken heeft, veel kwaad heeft gedaan.

Met dank aan onze geachte volksvertegenwoordigers die creatieve mensen wegzetten als subsidieslurpers en sneue types die maar eens hun eigen broek moeten gaan ophouden. Ze slaagden erin om in een oogwenk een culturele kaalslag aan te richten en creatief kapitaal de nek om te draaien. (Even buiten beschouwing latend of deze geachte volksvertegenwoordigers handel(d)en uit onwil, onwetendheid of geborneerdheid, in elk geval niet in het besef dat kunst en cultuur een beschaving maken en het gebrek eraan diezelfde beschaving ondermijnen.) Het is die even wezenloze als weinig constructieve taal van politici die liever slopen dan bouwen en die er mede toe heeft geleid dat mensen het theater de rug hebben toegekeerd.

 

10 januari 2013

 

UA-37394075-1