Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Eva van de Wijdeven: ‘Desie heeft speciale plek in mijn hart’

Eva van de Wijdeven (1985, Goirle) greep net naast een Gouden Kalf. Maar teleurgesteld was ze niet, eerder opgelucht. ,,Ik ben nog jong,’’ is de nuchtere reactie van de veelgevraagde actrice, die als Desie in de televisieserie en film ‘Dunya & Desie’ de harten van jong en oud stal.

 

Ogenschijnlijk luchtig en achteloos beweegt ze zich door het leven, en stapt ze van de ene in de andere rol, alsof het haar geen enkele moeite kost. Maar schijn bedriegt. Eva van de Wijdeven is allang niet meer het zorgeloze meisje van weleer dat argeloos voor de camera ging staan om puur op intuïtie met (waterstofperoxide behandelde) hoogblonde haren het ontwapenende brutaaltje Desie in ‘Dunya & Desie’ naturel neer te zetten.

Een rol die haar tot haar eigen verrassing een Gouden Kalf-nominatie opleverde. Dat was op zich al een cadeautje, zegt ze. Het is in haar ogen terecht dat uiteindelijk Anneke Blok (voor haar rol in de film ‘Tiramisu’) de onderscheiding voor de beste actrice van het filmjaar 2008 ontving. ,,Ja. Ik ging ervan uit dat zij ‘m zou krijgen. Dat leek me niet meer dan logisch. Ik had ook niets voorbereid voor het geval dat ik zou winnen.’’ Was ze echt niet teleurgesteld? ,,Nee, eerder opgelucht. Ik ben nog jong. Met die nominatie was ik al heel erg blij. Dat was genoeg, weet je.’’

Dansen wilde ze, geen kantoorbaan.

Het is snel gegaan met Eva van de Wijdeven. En dan te bedenken dat acteren nooit haar ambitie was. Dansen, dát wilde ze. ,,Ik wilde in elk geval géén kantoorbaan. Dansen deed ik altijd al, ik had een eigen dansgroep, we traden ook op, het was naast school een soort bijbaan. Wilde er wel mee doorgaan. Ik was zestien, je weet dan nog niet precies wat je wilt.’’

Het toneel kwam als vanzelf op haar pad bij het jeugdgezelschap van De Paardenkathedraal in Utrecht. ,,Ik was dertien, had daar vrienden, ik vond het heel erg leuk, maar het was niet echt mijn bedoeling om te acteren. En toen werd ik gebeld door een castingbureau uit Amsterdam. Ze zochten een meisje voor de rol van Desie. Bij de casting speelde ik puur op gevoel. Drie dagen later kreeg ik het telefoontje dat ik de rol had gekregen.’’

Het resulteerde in de veelgeprezen tv-serie over de twee hartsvriendinnen Dunya, gespeeld door Maryam Hassouni, en Desie in Amsterdam-Noord. Daarna volgde de film, de hartverwarmende roadmovie ‘Dunya & Desie’, waarin de meiden naar Marokko afreizen. Dunya is uitgehuwelijkt aan haar Marokkaanse neef. Desie is zwanger van haar rij-instructeur.

In de impulsieve, spontane en felle Desie herkent Eva van de Wijdeven veel van zichzelf. ,,Zij moest snelheid en iets brutaals hebben. Dat kwam gewoon uit mijzelf vandaan. Maar er is ook verschil. Natuurlijk bén ik Desie niet. Als wij elkaar zouden ontmoeten zou het ook helemaal niet klikken, denk ik, omdat we zo op elkaar lijken.’’

‘Ik weet nu ook dat het bij het vak

hoort dat je af en toe geen werk hebt.’

Tussen de tv-serie en de film zat ze bepaald niet stil. Zo stond ze op het toneel in ‘Paris, Texas’ bij De Paardenkathedraal, was ze in bijrollen te zien in ‘Costa’, ‘Baantjer’, ‘Keyzer & De Boer Advocaten’, ‘Grijpstra en De Gier’ en ‘Zoop’. In 2006 excelleerde ze in de tv-serie ‘Vuurzee’, en in de zomer van 2008 speelde ze in ‘Kassa!’ op festival De Parade. ,,Nee, ik heb zeker niet stilgezeten. Ik ben nu al acht jaar fulltime aan het spelen.’’

De praktijk bleek een snelle leerschool, waarin ze het klappen van de zweep heeft leren kennen. Heeft haar dat veranderd? ,,Ja, absoluut. Ik weet nu ook dat het bij het vak hoort dat je af en toe geen werk hebt. Als je zestien, zeventien bent weet je nog niet wat je kunt verwachten.’’

In de tussentijd trof haar wel een persoonlijk drama. Haar moeder overleed vlak voor de opnamen van de film ‘Dunya en Desie’. ,,Dat is was in 2006. Dat was een enorme klap. Ik was op vakantie in Barcelona en kreeg een telefoontje van huis dat mijn moeder foto’s had laten maken van haar longen. Tegen mij werd gezegd, blijf daar maar, geniet van je vakantie, het valt allemaal wel mee, niks aan de hand. Tien dagen later kreeg ik het bericht dat het terminaal was. Toen ben ik halsoverkop naar huis gegaan.’’

Ze heeft na het overlijden van haar moeder snel de draad weer opgepakt. Het was voor haar dé manier om het te verwerken. ,,Het was een heftige tijd geweest. Het was voor mij geen optie om een jaar lang thuis te gaan zitten rouwen of om het rustig aan te gaan doen. Ik woonde al niet meer thuis, was onafhankelijk, dat scheelde ook, maar iedereen moet zelf uitvinden hoe hij het ‘t best kan verwerken. Ik ben blij dat ik ben blijven werken, dat ik naar Marokko ben vertrokken om de film te maken.’’

 

‘Desie zal altijd een speciale plek

in mijn hart blijven behouden.’

Hoe kijkt ze nu terug op tv-serie en de film, die de Nederlandse Oscarinzending is in de categorie ‘beste buitenlandse film’? ,,Heel erg tevreden. Het was mijn eerste echte grote rol en daarmee is mijn bekendheid begonnen. Dat hoort allemaal bij Desie. Ze zal altijd een speciale plek in mijn hart blijven behouden. Ze heeft net als ik ook een hele ontwikkeling gemaakt. De meisjes zijn volwassener geworden. De regisseur (Dana Nechushtan) wist heel goed waar zij mee bezig was. Het is ook een groot verschil of je in Amsterdam of Marokko aan het draaien bent. De set ervaar ik sowieso niet als werk, maar daar was het echt een paradijs.’’

In de Wim T.Schippersachtige tv-comedy ‘Het Schnitzelparadijs’, afgeleid van de gelijknamige film naar de roman van Khalid Boudou, was ze te zien als Femke (een personage dat niet in de film zit), die in haar eigen wereldje leeft. ,,Zij is het elfje uit de keuken, altijd lief en behulpzaam.’’ Daarnaast speelde zij een van de hoofdrollen in de film ‘De laatste dagen van Emma Blank’ van Alex van Warmerdam. ,,Een echte Van Warmerdam. Als je er van houdt is het fantastisch, als je er niet van houdt, zul je het niet begrijpen. Ik hou er van, om rare verhalen geloofwaardig te brengen. En Alex van Warmerdam is een perfectionist. Hij is zo gefocust op elk shot. Waar een andere regisseur vijf scènes per dag opneemt doet hij er een. Ik denk dat het een hele mooie film wordt.’’

Bij toneelgezelschap De Paardenkathedraal speelde ze in de toneelproductie ‘Closer’, geïnspireerd op het oorspronkelijke script, dat in 2004 de basis vormde voor Mike Nichols’ gelijknamige film met Jude Law en Julia Roberts. In het stuk over de mooie en wrede kanten van de liefde houdt een schrijver het met een stripdanseres, maar raakt in de ban van een fotografe.

Voor Van de Wijdeven, die de stripteaseuse Alice doet, voelt het spelen bij de Paardenkathedraal als ‘thuiskomen’. Het is vooral de losse manier van werken die haar daar bevalt, de artistieke vrijheid en het enthousiasme. ,,Het is een soort familiegevoel. Bij ‘Het Schnitzelparadijs’ moest ik na een dag mijn rol kennen, daarna moesten we meteen draaien. Bij de PK kun je rustig in je rol groeien. Ik heb nog niet bij andere gezelschappen gespeeld, dus ik kan niet vergelijken, maar door deze manier van werken voel ik me heel goed. Je krijgt er meer zelfvertrouwen door. Daarmee bereik je meer, omdat je meer durft.’’

 

Oktober, 2008

 

 

UA-37394075-1