Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

In de trein

Nederland rouwt.’

O ja?’

Heb je het niet gehoord dan?’

Wat?’

De dood van Friso.’

Ja, natuurlijk. Heel erg, ik wens de familie veel sterkte.’

Ik zal het doorgeven.’

Jij hebt ook overal je connecties zitten hè?’

Alle gekheid op een stokje, heb je de kranten gelezen?’

Ik kom ’s morgens nergens aan toe. Ik ben al blij als ik mijn trein kan halen. Ik heb eigenlijk nooit ergens tijd voor.’

De kranten zijn allemaal in shock, intens verdrietig en het overlijden van de prins komt toch nog onverwacht.’

Journalisten zijn gevoelige mensen. Je ziet het niet altijd aan ze af, maar op dit soort dagen komt hun ware aard naar boven.’

Ik heb me geweldig geërgerd.’

O ja? Ik vond die Friso wel een geschikte vent. Slim, schrander, kon de hele poppenkast geweldig relativeren. Petje af.’

Hier, de Telegraaf. Lees! Intens verdrietig zijn ze daar.’

Het moet daar op de redactie vandaag niet bepaald een vrolijke boel zijn.’

Ze schrijven dat de koninklijke familie steun bij elkaar zoekt en diep geraakt is door het overlijden van hun zoon, broer, zwager en zo verder.’

Lijkt me nogal een open deur.’

Ze schrijven dat zijn overlijden een bittere genade is, omdat een leven in coma hem nu bespaard blijft.’

Behoorlijk scherp opgemerkt door die jongens en meisjes.’

En hier, het Noordhollands Dagblad, dat was toch jouw krant vroeger? Die schreeuwerige kop! Nederland rouwt.’

Het is crisis. Op bittere momenten als deze zoeken we troost bij elkaar.’

Mij beving vanmorgen een geweldige plaatsvervangende schaamte toen ik de kranten opensloeg. En de een deed niet onder voor de ander.’

Je trekt het je te veel aan, beste kerel. Ik heb nog wel een papieren zak…’

Waarom menen kranten de lezer te moeten overweldigen met een persoonlijke vorm van rouwbeklag? Dat is niet aan de krant, maar aan de lezer zelf. Hij of zij bepaalt zelf wel of hij intens verdrietig is of rouwt, of dat het hem een zorg zal zijn.’

Ja, het komt behoorlijk binnen, dit soort nieuws.’

Ze moeten het nieuws sec brengen, met een gedegen necrologie, een goed gedoseerd achtergrondverhaal, eventueel met een hoofdcommentaar, persoonlijke getinte stukken en eventueel reacties van de straat. Dat is hun taak, dat is hun werk. Niet meer, niet minder.’

Daar zit beslist een kern van waarheid in. We moeten allemaal onze waar aan de man brengen, dat gaat altijd maar door, weer of geen weer, rouw of geen rouw. Een krantenbedrijf is net een koekjesfabriek. Dat was vroeger trouwens een ondenkbare vergelijking.’

De media slaan steeds vaker een moraliserende toon aan die voorheen voorbestemd was aan de pastoor of de dominee. Dat toontje bevalt me gewoon niet.’

Je bent nog altijd overgevoelig voor dat soort dingen. Haast net zo gevoelig als die journalisten. Wil je echt geen papieren zakdoekje?’

Rouw en verdriet is persoonlijk, ook als het om een (inter)nationaal bekende figuur gaat. Het zou de kranten en nieuwssites sieren als ze zich als een schoenmaker bij hun leest houden. Ze moeten degelijke journalistiek bedrijven in plaats van zich twijfelachtige oordelen aanmatigen.’

Kop op, beste kerel, trek het je allemaal niet zo aan.’

Ik moest het even kwijt.’

Het is je vergeven. Je hebt gelijk. Die Friso was echt een geschikte vent. Als ik tijd heb zal ik het condoleanceregister tekenen.’

 

13 augustus, 2013

 

 

 

UA-37394075-1