Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Madonna: zoet, hard en stoer

Madonna’s ‘Sticky & Sweet World Tour’ brak in 2008 het ene na het andere record. Maar wat de registratie van de show in Buenos Aires vooral laat zien is dat de Queen of Pop haar al dan niet zelfbenoemde opvolgers – voorlopig althans – het nakijken geeft.

 

Ook wie geen (groot) liefhebber is van de inmiddels popdiva die inmiddels ruim de vijftig is gepasseerd, zal moeten toegeven dat dit concert, ook in registratie ervan op film en dvd, een muzikaal en theatraal spektakel is waarbij je ogen tekort komt. Het is een strakke show waarin Madonna ruim twee uur lang vrijwel onafgebroken en onvermoeibaar over het podium en de catwalk loopt, danst, rent en suggestief kronkelt als een krolse kat.

De ene keer in een strakke choreografie met haar ensemble, de andere keer in haar eentje. De energie van de zangeres is verbluffend. En waar vervlakking en verveling dreigen, worden de zintuigen geprikkeld door immense videoprojecties en wervelende dansers en danseressen. Amusant is ook de demonstratie van Double Dutch (dubbel touwtjespringen) en een bokswedstrijd op muziek van de James Bond-titelsong ‘Die another day’.

In de show voeren straffe rock, stampende elektronische beats en gitaarriffs de boventoon, waarbij Madonna ondersteund door haar sterke band geregeld haar liefde voor de gitaar demonstreert door zich er als een uitzinnige gitaargodin met overgave op uit te leven. De show wordt gecombineerd met theatrale acts, seks en dans, waarbij de diva zich meermalen verkleedt. In een oogwenk wordt een sportieve outfit verruild voor een speelpakje of strak pak van Givenchy en dijhoge boots van Stella McCartney, de dochter van Paul.

Madonna laat vooral haar ‘harde en stoere’ kant zien. Halverwege verstrooit ze wat zoet door haar show en kan het uitzinnige Argentijnse publiek op adem komen in het onvermijdelijke ‘Don’t cry for me Argentina’ uit de musical en film ‘Evita’, waarin Madonna de rol van de legendarische Eva Perón speelde.

‘La Isla Bonita’ wordt met een zigeunersausje overgoten. Daarna volgen rustigere nummers waarin de stem van de rockbitch soms zoetgevooisd klinkt als die van Abba’s Agnetha. Opvallend genoeg is een van de hoogtepunten de discostamper ‘Hung up’, met de van Abba geleende sample uit ‘Gimme! Gimme! Gimme!’

Niettemin is de show op enkele verdwaalde suggestieve gebaren na voor Madonna-begrippen eerder braaf dan schokkend. Geen choquerende vrouwelijke Christus aan het kruis, geen provocaties richting publiek zoals tijdens de show van ‘Sticky & Sweet’ in Roemenië, toen ze het opnam voor de Roma-zigeuners en de hoon over zich afriep. Aan het slot volgt wel het onvermijdelijke politieke statement. Beelden van foute wereldleiders uit verleden en heden passeren in een flitsende videocollage, waarbij Obama als een soort moderne heilige tussen Gandhi en Bono oplicht.

 

Juli, 2010

UA-37394075-1