Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Meat Loaf: dampende theaterrock van feestbeest

In de muziekfilmserie Classic Albums over legendarische popalbums is ‘Bat out of hell’ (1977) van Meat Loaf een vreemde eend in de bijt. De klassieker dankt zijn status immers in de eerste plaats aan het dampende optreden van de Amerikaanse feestrocker Meat Loaf.

 

En dan met name aan de videoclip van het opera buffa-achtige ‘Paradise by the dashboard light’, de grijsgedraaide wereldhit die mits in de juiste stemming blijft boeien. Dat nummer nam hij op met Ellen Foley, maar op het podium en in de clip voert de zwetende rocker met bretels over een wit of rood overhemd het duet vol overgave uit met de wufte vamp Karla de Vito. Indertijd ontstond er zelfs nog enige ophef over de hitsige act tussen de theatrale lefgozer met overgewicht en de frêle zangeres in haar krappe, ultrakorte broekje.

Meer dan veertig miljoen exemplaren zijn er intussen verkocht van de lp/cd waarop het nummer staat, ‘Bat out of hell’. Het is een van de best verkopende albums ooit. En dan te bedenken dat het niet veel had gescheeld of het was nooit verschenen. Geen platenmaatschappij zag aanvankelijk heil in het project van Meat Loaf (gehaktbrood) en muzikant, componist en tekstschrijver Jim Steinman, zo vertelt manager David Sonenberg in de film van Bob Smeaton.

De platenbonzen konden zich niet voorstellen dat er mensen warm zouden lopen voor deze alternatieve rock, geïnspireerd op de Broadwaymusical. Het was voor de artiesten een godsgeschenk dat de legendarische muzikant en platenproducer Todd Rundgren er lucht van kreeg. De Amerikaan ‘begreep’ Steinman, ook diens ‘gevoel voor humor’ en zag er tussen zijn eigen projecten door de grap wel van in. Hij was ook degene die met gierende gitaar de motorfiets-solo op het titelnummer doet. Het succes kwam geleidelijk, eerst in Australië en Engeland. Pas daarna gaven de Verenigde Staten zich gewonnen en waaide de opwinding over naar het Europese vasteland.

Meat Loaf, ouder en slanker maar niet minder gepassioneerd, haalt met Steinman en andere medewerkers herinneringen op aan de totstandkoming van ‘Bat out of hell’. Steinman ontmoette Meat Loaf indertijd in New York, waar de acteur-zanger auditie deed voor een theaterproject van Steinman. En Meat had precies de stem die hij zocht. ,,Hij was niet alleen een goede zanger, ook een goed acteur.”

Steinman droomde in die tijd van een album dat een soort kruising was van Richard Wagner en Phil Spector en diens ‘muur van geluid’. Hij voegde daar bestanddelen Broadway aan toe, gekruid met invloeden van de jonge Springsteen (van ‘Born to run’). In Meat Loaf, het alter-ego van Marvin Lee Aday (Dallas, 1947), zag hij de ideale vertolker van zijn obsessies. ,,Elk nummer speelt in een extreme wereld, niet in de normale werkelijkheid. En Meat gaat zo in mijn liedjes op, hij wórdt het karakter.” Rundgren bracht dat alles samen en voortreffelijk op smaak. Na de ontmoeting met Ellen Foley rijpte het idee van Belle en het Beest, die zijn apotheose vindt in de broeierige tienerromantiek van ‘Paradise by the dashboard light’.

Aan het slot nemen Ellen Foley en Karla De Vito de gelegenheid te baat om jarenlange geruchten te ontzenuwen. Zo zoemde het verhaal rond dat De Vito was ingehuurd omdat Foley, de zangeres op de plaat, niet de gewenste sexy uitstraling zou hebben. Volgens hen echter had Foley andere verplichtingen. De Vito: ,,Ellen zingt op de plaat. Zij heeft nooit live gezongen. Ik zing live en ben te zien in de videoclip. Dat was de afspraak. Zo is het gegaan.” De waarheid zal wel ergens in het midden liggen, want Meat Loaf zaait twijfel als hij opmerkt: ,,Om eerlijk te zijn was Karla op de bühne gewoon beter dan Ellen.”

 

Januari, 2011

UA-37394075-1