Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Mensch, durf lief te hebben

Het leven van de weduwe van Simon Vinkenoog draait nog steeds om haar Grote Liefde. Gitarist Miguel Stordiau overwon dankzij de liefde zijn drankzucht. ,,Zonder haar was ik nu dood.”

 

In de Valentijnsaflevering van het Derde Testament (NCRV), met eigentijdse verhalen geïnspireerd op oude Bijbelverhalen, vormt de liefde het allesoverheersende thema. De liefde als bron van vreugde en genot, maar ook van hartzeer en verdriet. En die komen als vanzelfsprekend samen in beide reportages. Dat is in dit geval: mensch, durf lief te hebben!, aldus de toelichting. Of, zoals een Engels spreekwoord wil, het is beter om te hebben liefgehad en te hebben verloren dan nooit te hebben liefgehad.

En dat is zeker van toepassing op Edith Ringnalda (1954), die in 2009 haar grote liefde, de levenskunstenaar en dichter Simon Vinkenoog, verloor. Nadat zij na vele amoureuze omzwervingen haar Grote Liefde had gevonden, zette ze alles voor hem opzij, ook haar goede baan (ze was zakelijk directeur van theatergroep Dogtroep). Tussen 1987 en 2009 draaide haar hele leven om hem, dag en nacht. Ze wilde de liefde optimaal genieten, dat was altijd al haar grootste wens geweest. Sommigen reageerden verbaasd, want ze was toch zo’n geëmancipeerde vrouw? ,,Een écht geëmancipeerde vrouw is iemand die alles naast zich neer kan leggen. Die haar hart volgt,” repliceert Ringnalda streng.

Na de dood van haar geliefde is haar boodschap aan jong en oud, aan verliefden en zoekenden, voorspelbaar maar ondubbelzinnig: heb de moed om voor je liefde te gaan, maar dan ook helemaal. Al beseft ze dat niet iedereen uit naam van de Liefde rigoureus met zijn oude leven kan breken. ,,Maar voor mij was dat de enige manier. Zo kon ik mezelf later nooit verwijten dat ik te weinig van hem heb genoten.”

De liefde is ook de redding voor Miguel Stordiau. Hij is een begaafd gitarist en zoon van violist Roma Mirando uit het beroemde zigeunerorkest Tata Mirando. Zijn muziekcarrière zat in het slop, zijn tweede huwelijk liep op de klippen, de drank- en gokzucht sloopten hem. Hij begon ’s morgens vroeg met bier en was ’s middags al min of meer dronken of haveloos, dag in dag uit. ,,Ik zoop er in twee dagen mijn hele maandloon doorheen. Pas als mijn geld op was werd ik wakker uit die roes. Ik verdiende mijn geld om mijn verslaving te kunnen bekostigen.”

Zijn leven veranderde radicaal toen hij Leontien ontmoette, een celliste die zelf ook meerdere huwelijken achter de rug had. ,,Als ik Leontien niet had ontmoet, was ik nu dood,” is zijn overtuiging. Leontien gaf zich niet zomaar gewonnen. Hij moest er wel wat voor doen, in de eerste plaats afkicken. ,,Als je mij destijds had gezegd dat ik met een drank- en gokverslaafde aan de haal zou gaan, had ik je voor gek verklaard,” zegt ze. Tegenwoordig vormen Miquel en Leontien een echtpaar met een dochter en het muzikale duo Para Eterno, wat ‘Voor altijd’ betekent. ,,De liefde,” zegt hij, ,,heeft mij het leven teruggegeven.”

 

februari, 2010

UA-37394075-1