Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Michael Jackson en Doktor Death

Michael Jackson legde letterlijk zijn leven in handen van zijn lijfarts Conrad Murray. Hoe kon dat gebeuren? En wie ís die Murray die door de fans van de King of Pop Doctor Death is gedoopt? De documentaire ‘Michael Jackson and The Doctor. A fatal friendship’ licht een tipje van de sluier op.

 

De film van Tom Roberts was eerst te zien in de Verenigde Staten. Dat gebeurde kort nadat de jury van de rechtbank in Los Angeles Jacksons lijfarts schuldig had verklaard aan de dood van de popster. Filmmaker Roberts volgt Murray niet alleen tijdens het zes weken durende proces. Hij begint met de dood van de King of Pop op 25 juni 2009 in diens huis in Los Angeles die wereldwijd een emotionele schok teweegbracht. Doktoren stelden vast dat de popzanger was overleden aan een overdosis propofol, een middel dat in ziekenhuizen wordt gebruikt om patiënten onder narcose te brengen. Kort daarop werd zijn lijfarts van ernstige nalatigheid beschuldigd. In de aanloop naar het proces deden de wildste verhalen de ronde.

Roberts geeft Murray alle gelegenheid om zijn verhaal te doen. Dat doet de dokter afwisselend nuchter en zakelijk, theatraal, pathetisch en emotioneel. Op het eerste oog lijkt dit niet de man die louter kil, onbewogen en berekenend is, zoals hij steeds is afgeschilderd. Soms lijkt hij oprecht, soms lijkt zijn verbeelding met hem op de loop te gaan, en soms laat hij even zijn masker vallen. Hij geeft hoog op over zijn (vermeende) vriendschap met de popster en over hun wederzijds vertrouwen. Hij zegt dat ze samen urenlang spraken, dat Jackson hem vertelde over zijn innerlijke worstelingen en dat de zanger daarbij veel huilde.

Murray laat er geen misverstand over bestaan dat Michael Jackson (1958-2009) een beschadigde ziel was die een zwaar leven leidde, die medicijnverslaafd was en in de dokter een ‘echte vriend’ trof die hij volledig kon vertrouwen. Op de bewuste nacht wilde de dokter zijn doodvermoeide cliënt, die bezig was aan de voorbereidingen van een tournee die de wereld een herboren popster moest tonen, helpen om in slaap te komen omdat gewone slaapmiddelen niet meer bleken te helpen. Jackson legde toen letterlijk zijn leven in handen van zijn arts.

In Amerika werd de spraakmakende rechtszitting rechtstreeks op tv uitgezonden. Daar bestaat rechtbanktelevisie al sinds de jaren veertig. In Nederland gaan er nu – ook bij justitie – stemmen op om voor meer openheid altijd camera’s toe te laten tot de rechtszaal. Tegenstanders vrezen dat dit zal leiden tot een show zonder toegevoegde waarde voor de rechtspraak. Slechts bedoeld om de honger van het publiek naar andermans ellende te stillen. Wie ‘De dokter van Michael Jackson’ ziet, zoals de Nederlandse versie is gedoopt, moet vaststellen dat het in deze film met dat sensatiebeluste wel meevalt.

Achter de schermen laat de verdediging zich overigens wel op de vingers kijken. Te zien is hoe daar de twijfel langzaam de overhand krijgt. Grote beroering is er alleen buiten de rechtszaal waar de fans van Michael Jackson de Murray-aanhangers met moeiteloos gemak overschreeuwen om van hun blinde haat jegens ‘Dr. Death’ te getuigen. Langzaam werkt de film naar een climax toe, naar het moment waarop de voorzitster van de jury uitspraak doet. Ze laat een pauze vallen voordat ze het woord ‘schuldig’ uitspreekt. Dokter Murray slikt en wordt geboeid weggevoerd.

 

November, 2011

UA-37394075-1