Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Moke krijgt niets cadeau

In 2007 waren ze er ineens, de vijf heren van Moke. Heren ja, want de Amsterdamse band Moke combineert Britpop met een cool uiterlijk van strakke zwarte pakken van modekoning Karl Lagerfeld.

3FM-presentator Michiel Veenstra zocht de muzikanten op in hartje Jordaan voor zijn popprogramma MetMichiel.

Moke, opgericht in 2005, brak door met zijn robuuste rock, waarin melodieuze Britpop doorklinkt. Het debuutalbum ‘Shorland’ werd alom geprezen. Er volgden hits en vele optredens, waaronder die op prestigieuze festivals als Lowlands en Pinkpop. De band werd ook een vertrouwde gast in het tv-programma De wereld draait door. Sindsdien valt de muzikanten een bescheiden sterrenstatus ten deel.

Zanger en gitarist Felix Maginn, gitarist Phil Tilli, bassist Marcin Felis, drummer Rob Klerkx en toetsenist Eddy Steeneken hadden vóór Moke weliswaar hun sporen in andere bands verdiend, toch kwam het succes ze niet aanwaaien. ,,We hebben niks cadeau gekregen,” zegt Phil Tilli in het tv-portret. ,,We hebben ons in de schulden gestoken en ons in alle mogelijke posities gewenteld om dit te kunnen doen,” vertelt hij over de totstandkoming van ‘Shorland’.

Het maken van ‘Shorland’ was voor de band een artistieke noodzaak. ,,Omdat we vertrouwen hadden in onze muziek. Al hadden we eindeloos door moeten gaan met een of andere kutbaan om het allemaal te kunnen afbetalen, we wilden deze muziek gewoon opnemen,” zegt Felix Maginn. Hij is de opvallende zanger van Moke, die op zijn 23ste naar Nederland verhuisde en in zijn popteksten zijn jeugd in het door religieus geweld geteisterde Noord-Ierse Belfast bezingt.

Na verschijning van het debuutalbum ging het snel met Moke. De band had bovendien de mazzel dat Paul Weller, de voorman van Engelse topbands als The Jam en The Style Council, de groep had horen spelen. Moke doet geen concessies, trekt zijn eigen plan, en dat sprak Weller aan. Er was een muzikale klik. En er ontstond in de pub een kameraadschappelijke band. ,,Ik had medelijden met ze,” kijkt de geestelijk vader van de Britpop daar nu gekscherend op terug. ,,Ik trok ze uit de Amsterdamse goot en nam ze mee op tournee.” Bij de vraag waarom hij voor deze band had gekozen, moet Weller even nadenken. ,,Omdat de rest klote is,” zegt hij dan. ,,Ze hebben een goede show, ze spelen goed en ze worden steeds beter.”

 

Zwarte pantalons, gesteven Lagerfeldhemd

 

Weller adviseerde de heren in geen geval op hun uiterlijk te besparen. Die raad namen de muzikanten ter harte, want tijdens optredens zien ze er onberispelijk uit, wat ze het predicaat de best geklede band van Nederland opleverde. De lakschoenen zijn glimmend gepoetst. Ze dragen zwarte pantalons en gesteven Lagerfeld-overhemden, soms een das erbij. Voor een optreden staat er op het verlanglijstje van Moke niet alleen een fles Jack Daniels maar ook een strijkplank.

MetMichiel wordt gelardeerd met concertfragmenten en archiefmateriaal van de band zelf. We zien de bandleden fietsend langs de Amsterdamse grachten en in Studio 150, waar ze hun eerste album opnamen. Veenstra kijkt met ze terug op hun successen, praat over hun werk, over hun debuutplaat en tweede album ‘The long & dangerous sea’, en over hun toekomstplannen. Moke wil geen gemakkelijk succes, wil zich blijven vernieuwen. De groep doet het overigens ook goed in de rest van Europa, vooral in Duitsland, maar heeft de lat nog veel hoger gelegd.

 

Februari, 2010

 

UA-37394075-1