Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Oda Spelbos en Victor Reinier in ‘De passievrucht’: ‘Je gaat echt van ze houden’

Eerst was er het boek, toen de film en nu is er de toneelvoorstelling van ‘De passievrucht’. Oda Spelbos en Victor Reinier, allebei bekend van ‘Flikken Maastricht’, staan daarin voor het eerst samen op het toneel. ,,Je gaat als het goed is echt van die mensen houden.’’

 

Voor Victor Reinier is ‘Flikken Maastricht’ meer dan alleen zijn rol als inspecteur Floris Wolfs. Hij draait ook volledig mee als scriptschrijver en regisseur. Oda Spelbos, in de tv-serie agente Marion Dreesen, staat daarnaast vrijwel jaarlijks in een (grote) toneelproductie, zoals vorig seizoen in de mooie bewerking van Couperus’ roman ‘De kleine zielen’.

 

,,Voor Oda is toneel echt haar winkel’’, zegt Victor Reinier, die nog wat mankt als gevolg van een onfortuinlijke val dit najaar tijdens de opname van een achtervolgingsscène in ‘Flikken Maastricht’. ,,Voor mij is dat veel minder het geval omdat ik dat om de zoveel tijd doe. Maar inmiddels is ‘De passievrucht’ wel ónze winkel geworden. Toen ik hiermee begon, was ik heel erg blij dat Oda zo thuis is in deze materie. Dat schiet lekker op, omdat je elkaar zo goed kent. Het is loodzwaar, als je dat vergelijkt met televisie maken, maar het is geweldig. Ik kan met Oda bovendien lekker ruzie maken, maar dat is voor hooguit drie minuten, daarna gaan we verder met waar we gebleven waren.’’

 

HOE GOED KEN JE JE GELIEFDE?’

 

Met ‘De passievrucht’ (1999) verwierf de in 2005 overleden schrijver en journalist Karel Glastra van Loon zijn grootste faam. De roman groeide niet alleen uit tot een superbestseller, vertaald in meer dan dertig talen, maar ook tot een klassieker op de leeslijsten van middelbare scholieren. Volgens de acteurs heeft regisseur Ignace Cornelissen in zijn toneelbewerking het boek teruggebracht tot de essentie: een verhaal over de liefde, waarin een onvruchtbare man, Armin, op zoek gaat naar de biologische vader van zijn puberzoon. Oda Spelbos: ,,Dat is de plotkern. En daarin is de centrale vraag: hoe goed ken je je geliefde?’’

 

OUDERSCHAP EN OVERSPEL

 

De passievrucht’ is tegelijk een boek over ouderschap en overspel. ,,Er zijn mensen die bij overspel wegkijken, daar niets van willen weten. Je hebt ook mensen die openheid willen over alles’’ zegt Oda Spelbos. ,,Deze zoektocht leidt ook tot veel verdriet’’, zegt Victor Reinier, ,,want wie wil weten wat er gebeurd is, loopt het risico op verdriet. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om de situatie te nemen zoals hij is en met oogkleppen te blijven lopen om de lieve vrede te bewaren. Maar hier wordt gekozen voor de waarheid.’’

 

,,Een mens is biologisch gezien niet monogaam, denk ik. Het veroordelen van een relatie buiten je relatie, is ons volgens mij opgelegd door de kerk. En dat is niet zonder reden. Het heeft een sociale functie om de rust te bewaren. Als je weet dat tachtig procent van de mensen vreemdgaat, wil dat nog niet zeggen dat tachtig procent van de mensen slecht is. Blijkbaar hoort dat bij ons.’’ Oda Spelbos: ,,Het scheelt toch per persoon, denk ik. Er zijn mensen die het echt niet doen en daar ook tegen zouden strijden.’’

 

Victor Reinier: ,,Iedereen heeft zo zijn eigen manier om ermee om te gaan. Er zijn mensen die denken dat als je het er niet over hebt, het ook niet bestaat. Het is ook wel prettig om níet vreemd te gaan. Het is veel rustiger, ook al omdat het maatschappelijk niet geaccepteerd is.’’

 

Oda Spelbos: ,,Maar het stuk gaat natuurlijk niet alléén over overspel. Het gaat over zoveel meer. Zoals de liefde van Armin voor zijn zoon. Je kunt best van iemand houden zonder dat je daar per se een bloedband voor moet hebben.’’

 

Victor Reinier: ,,Die man heeft veertien jaar van dat kind gehouden. Als hij erachterkomt dat het zijn kind niet is, geeft dat een enorme knak, maar tegelijk realiseert hij zich dat er niks veranderd is. Het is nog steeds diezelfde jongen, met wie hij is opgetrokken als zijn meest dierbare. Dat is nooit veranderd. Je kunt wel zeggen: het is allemaal één grote leugen geweest, maar de leugen is dat het niet zijn eigen kind is. De leugen is niet dat hij altijd vals van hem gehouden heeft.’’

 

EEN KOPJE THEE

 

Is er verschil tussen het spelen voor televisie en een toneelrol? Oda Spelbos: ,,Toen hier tijdens de doorloop de vraag werd opgeworpen of mijn rol van Ellen wel duidelijk genoeg was, was ik die avond gelijk chagrijnig. Bij televisie zou ik me daarover iets minder druk hebben gemaakt omdat je daar toch meer uit handen moet geven.’’

 

Victor Reinier: ,,Bij tv is dat simpel. Als je een keer de plank misslaat, knip je daar bij de montage omheen.’’ Oda Spelbos (tegen Victor Reinier): ,,Als jij regisseert bij ‘Flikken’ zie ik je wel eens geagiteerd over de set lopen.’’

 

Victor Reinier: ,,Ja, dat is de betrokkenheid die je dan als regisseur voelt. Het verschil met toneel is dat je die allemáál hebt. Iedereen voelt dezelfde verantwoordelijkheid, dezelfde betrokkenheid. Dat is bij spelen in een tv-serie anders. Daar is iedereen toch vaak meer bezig met zijn eigen ding, zit op zijn eigen eilandje.’’

 

Oda Spelbos: ,,Bij tv heb ik ook moeten afleren om te zeggen, goh, joh, zal ik je even helpen met het dragen van snoeren? Maar daar ben je helemaal niet voor, daar zit niemand op te wachten.’’ Victor Reinier: ,,Nee, dan loop je maar in de weg, dat is niet de bedoeling. Terwijl het in de toneelwereld juist heel normaal is. We zijn in een maand tijd een heel homogene groep geworden.’’

 

Victor Reinier: ,,Van een televisierol roept iedereen ook snel: jij zult je rol nu wel heel goed kennen. Dan denk ik: lulkoek! Alsof ik mezelf al heel goed ken. In bepaalde situaties zou ik echt niet weten hoe ik zal reageren.’’

 

LICHTE TOETS

 

De passievrucht’ behandelt zware thema’s, maar de toneelbewerking heeft volgens de acteurs juist een lichte toets. ,,Je wordt in de voorstelling meteen geconfronteerd met donkere donderwolken die boven deze groep hangen’’, zegt Victor Reinier. ,,En dan ga je terug naar hoe het allemaal begon. Er is een tijdsverloop van vijftien jaar in het stuk. De dreiging voel je voortdurend. En als het goed is, omdat je voelt dat het donker is daarboven, voel je mee met die mensen. Je gaat als het goed is echt van die mensen houden.’’

 

Oda Spelbos: ,,Het is volgens mij tegelijk een lichte voorstelling. Er valt veel te lachen, terwijl de roman geen boek om te lachen is, helemaal niet.’’

 

Victor Reinier: ,,Het zijn allemaal leuke mensen die we spelen. Ze moeten beslist plezier met elkaar hebben gehad. Die mensen hebben ook een heel positieve instelling. Als je geen sympathie voor mensen voelt, kan het je ook niet zoveel schelen dat het slecht met ze afloopt.’’

 

De tournee van ‘De passievrucht’ duurt tot medio maart 2014, waarna meteen de opnames voor seizoen negen van ‘Flikken Maastricht’ beginnen. Victor Reinier: ,,Dat vind ik dan wel weer pittig als ik eerlijk ben. Zaterdag 15 maart, Dordrecht, is de laatste voorstelling, en zondag 16 maart word ik in Maastricht verwacht.’’ Meer tegen zichzelf: ,,Ik zou er toch wel voor willen lobbyen om de opnamen op de 17de te laten beginnen.’’

 

Hij licht toe: ,,We draaien ‘Flikken’ altijd op zondag. Ons weekend is vrijdag en zaterdag. Op zondag zijn heel veel winkels en overheidsgebouwen dicht die we dan kunnen gebruiken als locatie.’’

 

De misdaadserie trekt gemiddeld twee miljoen kijkers per aflevering en is daarmee een van de grootste publieksfavorieten op de Nederlandse tv. Victor Reinier, niet zonder gepaste trots: ,,Wij zijn op de vrijdagavond marktleider. Boven ‘Goede tijden, slechte tijden’, boven het achtuurjournaal. ‘Flikken’ heeft erg trouwe fans. Van de pr-afdeling van de Tros hoorde ik dat we laatst de tachtigduizend volgers op Facebook zijn gepasseerd. Dat zijn dus mensen die ons bewust volgen. Dat is een enorm aantal.’’

 

BREED PUBLIEK

 

Hoe komt het dat ‘Flikken Maastricht’ zo’n groot en breed publiek aanspreekt? Victor Reinier: ,,Het is een leuke krimi. Daar houden veel mensen van. Veel mensen denken graag mee in de puzzel – whodunit? Daarnaast hebben we alle personages vlees en bloed gegeven, met wie je als kijker kunt meeleven. Grote en kleine dingen maken ze mee, ze zeuren tegen relaties aan. We laten ons bovendien voeden door de realiteit en de actualiteit. We hebben een directe lijn met de nationale politie. Waar zit die mee, wat vinden ze moeilijk.’’

 

,,Mijn lievelingsscène uit de serie is die waarin Marion Dreesen (gespeeld door Oda Spelbos) voor het eerst gedwongen wordt om iemand neer te schieten. Ze is dan helemaal in shock over wat er gebeurd is. Dat is echt. Als je als politieman of politievrouw zoiets ergs moet doen, ga je niet als Starsky & Hutch meteen weer door. Zoiets heeft een enorme impact op iemand. En Oda vind ik geweldig als ze dan zo speelt. ‘Flikken’ biedt haar het platform om ook dát te laten zien. Ik ken eigenlijk geen politieserie waarin je zoiets ziet. Daarmee onderscheiden we ons.’’

 

Oda Spelbos: ,,Vroeger wilde ik nooit langer dan één keer ergens aan mee doen. Bij Flikken is dat anders. In het begin zei ik nog: ik weet nog niet of ik volgende keer mee doe. Dat meende ik ook. Maar nu vind ik het erg leuk om te doen. Ook omdat het zo anders is.’’

 

Victor Reinier: ,,Als ze me acht jaar geleden hadden gevraagd om een contract te tekenen voor tien jaar, had ik dat niet gedaan. Het gaat steeds per jaar. Het is ook het schouderklopje dat je krijgt, dat zowel de omroep als de zender zeggen, het is zo’n succes, we willen je er weer graag bij hebben. Dat geeft een goed gevoel. We mogen nog een jaar, we doen weer mee!’’

 

BEKENDHEID

 

Hun bekendheid heeft zo zijn voordelen voor ‘De passievrucht’. Victor Reinier: ,,Ja, natuurlijk, je wilt dat de zalen vol zitten. En dan hoop je dat mensen die ‘Flikken’ leuk vinden ook naar ons in het theater komen kijken. Ik ben ervan overtuigd dat de mensen ervan zullen genieten. Je ziet ons van een heel andere kant, maar deze keer niet met een glasplaat ertussen. En na afloop staan wij nog even in de foyer. Toen ik zelf een poosje in New York woonde, vond ik het zelf ook reuze spannend om de spelers op Broadway van nabij te zien.’’

 

Oda Spelbos: ,,Sinds ik ‘Flikken’ doe, komen er ook andere mensen naar mijn toneelvoorstellingen. Er komen nu meisjes met piercings in hun gezicht naar mij kijken. Bij ‘De kleine zielen’ kwam een aantal van hen wel acht keer. Je kunt daarvan denken wat je wilt, maar ze komen nu wél naar het toneel. Je trekt een ander publiek. Nu het theater het zwaar heeft, kan dat zeker geen kwaad.’’

 

Voorstelling: ‘De passievrucht’ naar het boek van Karel Glastra van Loon. Regie: Ignace Cornelissen (tevens bewerking). Met: Victor Reinier, Oda Spelbos, Sandra Mattie en Baue van Leyden. Première: 16 november, Leiden. Tournee van 6 november tot en met 15 maart 2014. www.hummelinckstuurman.nl

 

November, 2013

UA-37394075-1