Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Peter Heerschop: ‘Iedereen is op zoek naar geluk’

Wat hem ontroert, waar hij hard om moet lachen en waar hij zich voor schaamt. Dáár wil cabaretier Peter Heerschop het over hebben in zijn eerste soloprogramma ‘Gelukzoekers’. ,,Ik kan al huilen bij een tekenfilm van ‘The Lion King’.”

 

Het is na vijfentwintig jaar cabaret voor het eerst dat hij in zijn eentje een voorstelling draagt. En dat vereist een heel andere aanpak: ,,Ik kan me nu niet verschuilen achter mijn medespelers als ik een mindere avond heb. Vandaar dat ik maar drie keer in de week speel. Ik moet elke speelavond in topvorm zijn.”

Cabaretier, acteur en tekstschrijver Peter Heerschop heeft een druk jaar achter de rug. Eerst met zijn theatergroep De Ploeg in de ‘Maya’-voorstelling ‘2012’ die ons voorbereidde op de vermeende apocalyps, daarna met zijn vijfentwintigjarige cabaretgroep Nuhr. En verder heeft hij zijn vaste radiocolumns en tv-werk, onder meer in ‘Mannen van een zekere leeftijd’. ,,Ach”, relativeert hij in een Amsterdams café vlakbij zijn huis. ,,Dit is nu eenmaal wat ik doe. Ik heb het geluk dat ik kan doen wat ik echt leuk vind. Als mijn vrouw zegt: ‘Jij werkt echt belachelijk hard, doe normaal man.’ Dan denk ik bij mezelf: ik ben nog helemaal niet aan het werk gewéést. Ben naar de Olympische Spelen geweest. Heb met vrienden een tv-programma gemaakt. Ik repeteer, ik schrijf, ik mag optreden. Dat vóelt helemaal niet als werken. Ik word ongelukkiger als ik dat níet doe. Zit ik me te vervelen of word ik onrustig. Al zou het best kunnen dat ik, nu ik dit zo zeg, aan zware symptomen van een workaholic lijd en dat het nog heel naar met me kan aflopen.” Een brede grijns glijdt over zijn gezicht. ,,Maar voorlopig voel ik me heel goed.”

Zelfspot

En over die sneue mannen van een zekere leeftijd haalt hij vrolijk zijn schouders op. ,,Sneue mannen ja. Maar dat zíjn wij.” Het RTL4-programma over de fysieke ongemakken van vijftigers was een doorslaand succes. ,,Het was ook hartstikke leuk om te doen. Zelfspot is toch leuk? Doen alsof je heel belangrijk bent, maar in alles laten doorschemeren dat je eigenlijk nog een eenvoudige boerenlul bent. Je moet je leven toch een beetje vrolijker maken.”

,,En och, mannen roepen wel heel hard dat ze met die leeftijd en alles eromheen geen enkel probleem hebben. Ondertussen trappen ze wel in elk cliché en elke valkuil. Ik denk dat de meeste vrouwen die leeftijd en de overgang als een soort mini-ramp zien. Voor mannen is het dat ook wel, maar ze beseffen het niet. Doen er heel vrolijk over. Ze gaan weer blind op zoek naar een jonge vrouw om erachter te komen dat het dan ook weer heel treurig wordt. Heerlijk toch?”

Kick

Peter Heerschop liep al jaren rond met het idee voor een soloprogramma. Het is er nu eindelijk van gekomen. ,,Het wordt pas leuk in je leven, noem het een uitdaging, als je iets doet wat je nog niet kunt of wat je vervelend of moeilijk vindt. En als je dat dan toch doet en het lukt, ja, dan geeft dat een soort ultieme kick. Dan heb je een enorme overwinning behaald, op jezelf, op anderen. Daar word je vrolijk van, van iets wat je opeens kunt. Dát is ook de kern van de voorstelling.”

De titel ‘Gelukzoekers’ is volgens hem op iedereen van toepassing. ,,Iedereen zoekt hetzelfde: geluk. Maar hoe doe je dat? Het geeft soms troost om te horen dat het met een ander ook niet altijd goed gaat of totaal misgaat. En wat zijn de stomste dingen die je kunt doen om dat geluk níet te bereiken? Dat is een rode draad in de voorstelling. Zo zit er een korte cursus ‘Ongelukkig worden’ in. Als je de tips daarin hoort, denk je, hoe is het mogelijk. Dat zijn nou precies de dingen die ik elke dag doe. En dan snap je dat dát dus niet de weg is.”

In ‘Gelukzoekers’ put hij uit fonkelnieuw werk. ,,Het gaat over mijn eigen belevenissen.” Verhalen over zijn recente belevenissen als radioreporter tijdens het EK voetbal en de Olympische Spelen in Londen. Verhalen over zijn jeugd, over zijn lagereschooltijd in zijn geboorteplaats Bussum. ,,De eerste vijf jaar durfde ik in de klas niks te zeggen. Vond ik veel te eng. Ik zal vertellen waardoor dat kwam en door welke juf ik ben gaan praten.”

Teamcaptain

Hij zal ook uitweiden over zijn belevenissen achter de schermen tijdens zijn drie seizoenen als teamcaptain in het razend populaire RTL4-familieprogramma ‘Ik hou van Holland’. ,,Als ik op straat loop word ik nu tien keer meer herkend. Als ik bij mijn dochter ga kijken bij hockey weten alle twaalf- tot zeventienjarigen wie ik ben.” De BN’er kreeg ook te maken met de schaduwkanten. ,,Links geëngageerde vrienden vroegen me waarom ik meedeed aan dit stukje amusement waar rechts Nederland zijn vingers bij kan aflikken. Dat ga ik uitleggen. Ik toon aan dat het gewoon mijn jeugd is. Spelletjes doen. Zaterdagavond tv kijken. Liedjes zingen. Ik zong ze thuis en ook onder de douche tijdens voetballen. Ik mag later dan heel veel andere en ingewikkelde dingen zijn gaan doen, ik kom uit een gezin dat lijkt op ‘Ik hou van Holland’.”

Het was als thuiskomen? ,,Ik heb me er iedere keer prima gevoeld. Als je voor jezelf weet wat je doet, is het geen probleem. Pas als je zelf twijfelt en ze iets vervelends roepen wat jezelf ook al dacht, doet het pijn. Ik dacht soms wel: wat doe je hier nou man? Je hoort hier niet. Wat kan het jou schelen wie het Eurovisie Songfestival in 1991 heeft gewonnen? Het heeft iets dubbel. Want het is een deel van mij. Dit is ook wat ik ben.”

In ‘Gelukzoekers’ haalt hij verder ‘dramatische relatieverhalen’ aan. ,,Jeugdliefdes, mislukte liefdes. Humor is pas grappig als er een verdrietige ondertoon is. Alleen maar leuk verveelt snel. Humor is vanuit ongemakkelijk lachen naar hard lachen gaan. Mensen die zich echt kunnen laten raken, die ergens tranen van in hun ogen krijgen, niet van verdriet, maar van wat ze mooi vinden, hebben een grotere kans om iets moois mee te maken. Dat licht ik toe aan de hand van kleine anekdoten waarvoor je je echt schaamt als je daar de tranen van in je ogen krijgt. Ik kan bij een tekenfilm van ‘The Lion King’, als de koning verpletterd wordt door getekende bizons, al huilen. Door getekende bizons! Dat kun beter voor je houden, want dat is vrij sneu.”

Zingen

Maar hij gaat níet zingen, zegt hij. Hij laat even een pauze vallen. Dan: ,,Maar ik sluit het ook niet uit. Maar als ik het doe, zit ik echt aan de grond.” Hoe bedoelt hij? ,,Ik kan een hele verhandeling houden over waarom ik nooit meer zing. Dat zijn in mijn ‘zangcarrière’ traumatische ervaringen, al van kinds af. Als ik ga zingen doe ik dat met een groep naast me. Maar als de avond lekker loopt en ik heb genoeg zelfvertrouwen opgebouwd, kan ik een hartverscheurend lied kunnen zingen. Niet zomaar een grappig lied, want dat kun je altijd, ook al zing je hartstikke vals. Dan is het grappig. Maar als je een hartverscheurend lied zingt en mensen moeten erom lachen, heb je het niet goed gedaan. Dat is de uitdaging, een lied zingen zonder dat mensen erom moeten lachen.”

Leren we Peter Heerschop ook beter kennen? ,,Ik kan me in een groep nog verschuilen achter de mening van anderen. Wie mijn voorstelling ziet kan na afloop wel zeggen dat hij me driehonderd keer beter kent dan daarvoor. Gesteld dat je dat zou willen.” Met een waarschuwing: ,,Driekwart van wat ik vertel is waar. Een kwart absoluut niet. Maar welke kwart is niet waar? Ik wil mensen geen bepaalde kant opsturen, dat ze dit of dat moeten denken. Ik wil wel dát ze erover na gaan denken. Dat ze zich afvragen: hoe sta ik daarin?”

Iets nieuws, iets onverwachts proberen. Dat zat er bij hem al vroeg in. ,,Ik zat op honkbal en na een tijdje dacht ik: ik gooi nou al drie jaar met mijn rechterhand. Laat ik eens proberen om met links te werpen. Kijken wat dat oplevert.” En wat leverde het op? ,,Niks.” Hij lacht. ,,Het zegt hoe je in het leven staat. Toen ik les gaf had je van die irritante rotjochies die iets bedachten wat eigenlijk niet kon maar misschien ook wel. Daar moest ik ondertussen verschrikkelijk om lachen. Ik heb een zwak voor mensen die met een grote kans om op hun bek te gaan iets anders proberen. Ik heb tegelijk een laffe kant. Ik zorg ervoor dat ik altijd een vangnet heb. Ik heb Nuhr als vangnet. En over het algemeen word ik ook thuis vriendelijk ontvangen.”

 

Voorstelling: ‘Gelukzoekers’ van en door Peter Heerschop. Regie: Hans Sibbel. Tournee tot 1 juni, volgend seizoen vervolg. www.bostheaterproducties.nl

 

Van sportleraar tot teamcaptain

 

Peter Heerschop (Bussum, 1960) volgde de Academie voor Lichamelijke Opvoeding en was enige tijd sportleraar. Op de academie leerde hij Joep van Deudekom en Viggo Waas kennen met wie hij in 1987 cabaretgroep Nuhr begon. De groep maakte spraakmakende programma’s en werd een continue theaterhit nadat ze voor het tv-programma Kopspijkers werd gevraagd. Hij maakt ook deel uit van theatergroep De Ploeg. Sinds 2002 verzorgt Heerschop wekelijks een column op Radio 538. Vanaf 2009 was hij naast Jeroen van Koningsbrugge drie seizoenen een van de twee teamcaptains van het RTL 4-familieprogramma ‘Ik hou van Holland’.

 

Januari, 2013

In verkorte versie gepubliceerd in de kranten van De Persdienst.

UA-37394075-1