Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Renske de Greef: ‘Ik sta op de barricade in een kort rokje’

Ze wordt al het jongere zusje van Heleen van Royen genoemd. Ze is dol op vrijen, maar houdt niet van anale seks en een orgie maakt haar diep ongelukkig. Eerst stond ze nog pal voor de ’vrije liefde’, inmiddels denkt ze daar toch iets genuanceerder over.

Haar naam is Renske de Greef. Ze is twintig jaar en studente cultuurwetenschappen in Amsterdam. Ze is de veelbelovende schrijfster van de columns ’Lust’ die verschenen op Spunk, het jongerenmagazine op internet. Ze zijn gebundeld in ’Lust – over liefde, sex en bambihertjes’. In dat boek houdt ze zichzelf geregeld een spiegel voor en niet alleen om als een vrouwelijke Narcissus haar eigen schoonheid te bewonderen.

Renske de Greef is spraakmakend. De Spunkcolumniste schrijft vrijmoedig en openhartig over lust en seks en durft zich daarbij kwetsbaar op te stellen. Ze schroomt niet om over de meest intieme zaken en bizarre ervaringen te schrijven zonder dat het pornografisch, ordinair of plat wordt. De reacties op haar columns variëren dan ook van uitermate lovend tot ronduit negatief en soms agressief. ,,Ik ben een gemakkelijk doelwit voor wie mij wil inpeperen wat voor zaadsnol ik wel niet ben. Het is niet altijd leuk wat me wordt aangewreven, maar je moet het wel in perspectief zien. Op internet wordt snel en vaak nogal impulsief gereageerd.’’

 ,,Eén vaste, hardnekkige hater schreef elke week welbespraakte reacties om me precies te vertellen waarom ik in de hel terecht zou komen.’’

 Of het louter jongeren zijn die reageren weet ze niet. ,,Zo min als ik weet of dat meer jongens zijn dan meisjes. Ik had wel één vaste, hardnekkige hater. Die schreef elke week welbespraakte reacties om me precies te vertellen waarom ik in de hel terecht zou komen.’’ Een religieuze fanaticus dus? ,,Nee, terwijl die ook wel reageren. Ik heb mezelf altijd buiten de discussie gehouden. Maar ik kreeg ook wel reacties van mensen die van wat ik schreef heel warm werden. Dat snap ik niet helemaal omdat ik mezelf toch meestal als een stuntelende zeekoe neerzet.’’

,,Ik ben er ook van overtuigd dat als iedereen wat meer zelfspot zou hebben, het een leukere wereld zou worden.”

Wat durf en schrijfstijl betreft steekt Renske de Greef haar Spunk-collega’s – van drie van hen is dezer dagen eveneens een bundel verschenen – naar de kroon. Maar waar stáát Spunk precies voor? ,,Spunk is een soort gevoel. Ook al zijn we allemaal verschillend, we hebben met elkaar gemeen dat we creatief, origineel en eerlijk zijn, en zelfspot hebben. En dat we niet bang zijn om keihard op ons bek te gaan. Ik ben er ook van overtuigd dat als iedereen wat meer zelfspot zou hebben, het een leukere wereld zou worden. Mensen zijn vaak zó serieus. Je moet juist niet bang zijn om wat te laten zien. En dat hoeft heus niet meteen controversieel of provocatief te zijn, maar ook weer niet braaf.’’

Hoe kwam je ertoe om deze Lust-columns te schrijven? ,,Ik zat op de redactie bij Spunk. Ik wilde graag een column schrijven, maar dan moest ik wel schrijven over iets wat erg van mij was en mannelijke columnisten me niet snel na konden doen. Ik besloot om over een vibrator te schrijven omdat ik me niet kon voorstellen dat zij er ook eentje in hun kast hadden liggen. Vervolgens werd me gevraagd een jaar lang een wekelijkse column over seks te schrijven, zolang het maar iets anders werd dan de lieve Mona-rubrieken.’’

,,Ik wilde vooral mijn ouders niet beschamen. Maar ze reageerden enthousiast. Ze zijn heel trots op me.”

Moest je niet eerst een zekere schroom overwinnen? ,,Ja. De columns gaan toch vooral over mijn eigen al dan niet gênante ervaringen. Ik wilde vooral mijn ouders niet beschamen. Maar ze reageerden enthousiast. Ze zijn heel trots op me. Zij zeggen: het is jouw leven en we vertrouwen erop dat je verstandig genoeg bent om wijselijk keuzes te maken. Niet dat ze doorgeslagen hippies zijn of zo, maar ze houden er veel vrijere gedachten en ideeën op na dan veel van mijn generatiegenoten. Kuisheid is weer erg in op dit moment.”

,,Ik weet soms niet zo goed waar mensen aanstoot aan nemen. Dan vraag ik me wel af, ga ik niet te ver?”

Dat zou je niet zeggen als je de muziekclips soms ziet. ,,Ik denk dat jongeren in een klein wereldje een enorm benauwend leventje leiden. De jongerencultuur is heel divers, maar wat me opvalt, is dat jongeren vaak zo weinig creatief zijn, zo weinig origineel denken. Jongeren nemen zichzelf vaak wel erg serieus. Maar misschien is dat wel van alle tijden. Ik krijg veel negatieve reacties op mijn vrije levensstijl. Ik weet soms niet zo goed waar mensen aanstoot aan nemen. Dan vraag ik me wel af, ga ik niet te ver? Maar dan schrijf ik het tóch op omdat ik denk dat een column aan kracht wint als hij met een beetje pijn geschreven is.’’

,,Ik wil de kleine dingen eruit pikken die niemand echt durft te benoemen, maar die iedereen wel meteen herkent. Wat ik echt moeilijk vond om over te schrijven was bijvoorbeeld dat ik op mijn dertiende onder de douche masturbeerde. Mijn moeder trok toen hard het douchegordijn open. Ik vroeg me af of ik dit wel echt op internet moest zetten. Ik heb het toch gedaan om de grens van schaamte te overschrijden.’’

Hier en daar word je al het jongere zusje van Heleen van Royen genoemd. ,,Ja, maar wat zij schrijft is heel anders. Zij is veel ouder dan ik. Ze schrijft voor een ouder publiek. Voor vrouwen die enthousiast en watertandend haar boeken lezen omdat ze zelf zo’n leven nooit hebben gehad. Het tweede grote verschil is dat zij fictie schrijft. Als mijn columns fictie waren geweest, hadden ze aan kracht ingeboet. Ze hadden bij Spunk dan net zo goed een zestigjarige man kunnen inhuren die de sekscolumns zou schrijven.’’

,,Er zijn dingen die er bij lust wel heel erg snel insluipen, zoals onzekerheid, het zoeken naar bevestiging en waardering, dat het je dan niks meer uitmaakt. Dat is gevaarlijk.”

Je hebt in een jaar tijd zo’n vijftig Lust-columns geschreven. Heeft je dat nieuwe inzichten verschaft? ,,Ik heb altijd hard geroepen dat iedereen met iedereen naar bed zou moeten kunnen als hij dat wil. In de eerste column in ‘Lust’ neem ik het standpunt in dat op het gebied van seks alles moet kunnen. In de laatste column schrijf ik dat het misschien wel ziekelijk is, dat ik misschien beter in een kliniek kan worden opgenomen. Om tenslotte toch weer aan de verleiding toe te geven. Ik ben me ook gaan afvragen waarom mensen met elkaar naar bed gaan. Ik denk dat er heel veel goede redenen voor zijn. Liefde is nummer één, lust is ook een goede reden. Maar er zijn dingen die er bij lust wel heel erg snel insluipen, zoals onzekerheid, het zoeken naar bevestiging en waardering, dat het je dan niks meer uitmaakt. Dat is gevaarlijk.’’

,,Ik kan heel truttig en meisjesachtig zijn. Ik ben feminist als het me uitkomt.”

Uit ‘Lust’ blijkt dat je vaker met jongens dan meisjes optrekt. ,,Ja, stoer zijn en bier drinken, en lekker vieze woorden zeggen. Tegelijkertijd ben ik een hopeloos trutje dat heel erg kan miepen over een nagel die breekt. Ik kan heel truttig en meisjesachtig zijn. Ik ben feminist als het me uitkomt. Ik sta op de barricade met een kort rokje, maar ik spring er ook weer graag vanaf om een gratis etentje aan te nemen.”

De serie Lust-columns is nu beëindigd. ,,Ik wist: hoe langer ik er mee door ga, hoe moeilijker het wordt. Ik ben bang dat het een sleur wordt. Maar ik wil niet stilstaan. Ik ben zo’n type dat heel gemakkelijk de boel kan laten verzanden, van: ik heb nu een boek gepubliceerd en hoef nooit van mijn leven meer wat te doen. Dan ga ik de hele dag op de bank liggen, chips eten, tv kijken, een sigaret roken en heel vies en dik worden. Ja, dat zie ik echt zo gebeuren, dus moet ik van mezelf gewoon bezig blijven met iets waarvan ik weet dat het me nooit zal schaden. Studeren en bezig blijven met intellectuele uitdagingen, dat houdt me van de straat. Of van de bank.”

Renske de Greef: ’Lust – over liefde, sex en bambihertjes’, 160 blz, uitgeverij Vassallucci.

November, 2004

UA-37394075-1