Nico de Boer Teksten

Nico de Boer Teksten

Beweeg over de plank met de pijltjes op het toetsenbord, of zoek direct op een titel of auteur:

Rik Hoogendoorn: ‘Vrouwen zijn beter bestand tegen het leven’

Als (Neef) Rik in Sesamstraat was hij jarenlang mateloos populair bij de jeugd en hun ouders. Totdat Rik Hoogendoorn (1958) na een arbeidsconflict met de NTR (toen nog NPS) plotseling van het scherm verdween. ,,Je wordt doodverklaard terwijl je leeft.’’ In het theater, waar hij zijn reputatie vestigde met het duo Echte Mannen, is hij onverminderd actief.

 

Rik Hoogendoorn heeft iets ontwapenends, evenals zijn personage (Neef) Rik, die indertijd in Sesamstraat als goedmoedige lobbes geen vlieg kwaad kon doen. Toch is het dezelfde man die als vermeende onruststoker met ruzie bij de televisie vertrok. Dat gebeurde na een slepend conflict over vergoedingen voor het uitzenden van herhalingen.

Het hoofdstuk ‘Sesamstraat’ is afgesloten. Toch is het onderwerp onvermijdelijk tijdens het gesprek in augustus 2008 in de stationsrestauratie op Amsterdam CS. Sesamstraat was immers een deel van zijn leven (en vormde een belangrijk deel van zijn inkomen). Hij was populair, hij genoot ervan en had er bij wijze van spreken tot in lengte van jaren mee door kunnen gaan. Begin 2008 was de rechtszaak. ,,Die heb ik gewonnen,’’ zegt hij zonder een spoor van triomf. ,,De rechter heeft mij echter zo weinig geld toegewezen dat het mij een hoop euro’s heeft gekost om dat gelijk te halen.’’

 

‘Ik droom er nog wel

eens van, van Sesamstraat.’

 

Over welk bedrag gaat het? ,,Zeg maar de helft van wat het me heeft gekost,’’ antwoordt hij diplomatiek. ,,Geld is maar geld. Op zich was ik er wel blij mee omdat ik de zaak eindelijk kon afsluiten.’’ Want de affaire vrat aan hem. ,,En dat doet het misschien nog wel. Ik droom er nog wel eens van. Let wel, ik heb daar vijftien jaar met veel plezier gewerkt en ben daar op een heel vervelende en in mijn ogen oneerlijke manier uitgewerkt.’’

Beter te spreken is de acteur over Endemol, die hem wél betaalt voor de herhalingen van de populaire RTL4-comedy ‘Kees & Co’, waarin hij naast Simone Kleinsma speelde. ,,Toen die serie werd herhaald werd het twee keer zo’n groot succes als daarvoor. ‘Kees & Co’ is sindsdien geloof ik wel acht keer opnieuw te zien geweest.’’

Als theatermaker is Rik Hoogendoorn, die woont in Broek in Waterland, allang weer met andere projecten bezig. Zo reisde hij met een versie van de voorstelling ‘Apen’, die hij met Helmert Woudenberg speelde, langs de theaters. In ‘Apen’ gaan de acteurs op even ernstige als kluchtige wijze op zoek naar de aap in de mens en meer nog naar de mens in de aap. Aanvankelijk zouden ze twee echtparen opvoeren die vreemdgaan om aan de dagelijkse sleur te ontsnappen. Dat plan werd verlaten toen Hoogendoorn het bericht las over een

‘Dier delft onderspit zodra

mens zich met hem bemoeit’

 

Belgische vrouw die verliefd was op een cheeta. ,,Ze had de sleutel van de kooi gejat om heel dichtbij bij haar cheeta te zijn. Dat lukte, waarop het dier haar doodbeet. Dat verhaal intrigeerde mij. Waarom zoekt een vrouw de liefde bij een dier? Daarop door filosoferend kwamen wij op het idee om een echtpaar vreemd te laten gaan met een dierenechtpaar. We kwamen uit bij apen omdat die genetisch erg op ons lijken. Voor het echtpaar loopt het nog wel goed af, voor de apen niet. Dieren delven meestal het onderspit zodra mensen zich ermee gaan bemoeien.’’

Hoogendoorn werkte voor het eerst met Helmert Woudenberg, die in het grijze verleden enkele producties regisseerde van Echte Mannen en zijn solo’s ‘7 x Saddam’ en ‘De bondscoach’. Op Woudenberg kan hij blind vertrouwen. ,,Er zit een enorme hoeveelheid ervaring in die man. En hij is heel direct, daar hou ik van. En of Helmert nu voor vijf mensen speelt of vijfhonderd interesseert hem niet, hij speelt net zo goed. Wat wíl ik maken? Hoe wil ik dat er uit laten zien? Hoe kan ik mezelf daarin ontwikkelen? Dát is wat hem interesseert. Soms heeft hij een hit, zoals met zijn solo ‘Fortuyn’. Dan heeft hij het een tijdje erg goed, soms heeft hij het wat minder. Wat dat betreft is hij een voorbeeld voor mij.’’

Naast ‘Apen’ werkte Hoogendoorn met muzikante en actrice Marlies Helder aan een lichte versie van het zware drama ‘Herfstsonate’ van de Zweedse (film)regisseur Ingmar Bergman. Een verrassende combinatie. ,,Ik ken Marlies van de kleinkunstacademie. En ik vond het zonde dat ze na haar laatste cd, die ik ontzettend goed vond, niets meer in het theater deed. Na de dood van Bergman zijn we in diens werk gedoken. We kwamen uit bij ‘Herfstsonate’, waarvan we de toneeltekst hebben vertaald en bewerkt. Als je de tekst leest valt op hoe geestig die is én eigentijds.’’

In Bergmans klassieke film (1978) verwijt de dochter haar moeder dat ze er nooit was voor haar en haar gehandicapte zusje. ,,De moeder was een talentvol pianiste. Dat verhoudt zich slecht tot het hebben van een gezin. De moeder en de dochter zitten elkaar constant vliegen af te vangen.’’

 

‘Dat herkent iedereen wel, de

onmogelijkheid om elkaar te bereiken’

 

Die keuze tussen carrière en gezin is ‘van alle tijden’, zegt hij. ,,Je probeert het als ouder – mijn dochter is bijna 21 – zo goed mogelijk te doen, maar je schiet altijd tekort. Als je kind ziek is, kun je haar verwennen, maar je voelt niet wat zij voelt. Dat zit ook in de voorstelling, de kloof tussen moeder en dochter. Iedereen zal dat wel herkennen. De onmogelijkheid om elkaar te bereiken. Je kunt in ‘Herfstsonate’ begrip hebben voor de dochter, maar ook voor de moeder.’’

De werkende vrouw doet het volgens de statistieken beter dan de werkende man. ,,Logisch. Vrouwen zijn niet alleen ambitieuzer, in mijn ogen zijn ze ook beter bestand tegen het leven. Ik denk omdat ze kinderen kunnen krijgen, omdat ze daar elke maand aan herinnerd worden. Toen men vroeger vooral fysieke arbeid moest verrichten dolven vrouwen het onderspit. Nu staat denkkracht voorop, en daarin zijn vrouwen niet minder goed dan mannen. Bovendien kunnen vrouwen in tegenstelling tot mannen veel meer dingen tegelijk doen. Kijk naar mij, ik heb nu net weer een boekje af (zijn jeugdboek ‘De jacht op de dierendoder’, red.). Dan kan ik me alleen daar op focussen. Mijn vrouw is historica, die kan meer dingen tegelijkertijd. Het is terecht dat ze ambitieus zijn, want het is belachelijk dat ze eeuwenlang daarin onderdrukt zijn geweest.’’

Voor tv spreekt hij tegenwoordig alleen reclamespotjes in. ,,Ik kan wel op een bankje in het park gaan zitten kniezen, van oeh, ik werk niet meer voor tv, maar je kunt het ook anders benaderen. Ik kan me beter concentreren op wat ik leuk vind en als het dan lukt, is dat alleen maar fijn. Dan ben je ook zinnig bezig, anders vlieg je achter iets aan wat je niet kan beïnvloeden.’’

Rik Hoogendoorn maakt ook muziek, die meestal ontstaat als hij in zijn tuinhuisje op zijn gitaar zit te pielen. Folk (americana) is zijn genre, maar dan wel poëtisch Nederlandstalig. Begin jaren negentig verscheen een cd van zijn hand. ,,Die heeft niks gedaan… Nu heb ik weer twintig nummers, waar ik wel tevreden over ben. Dat resulteert misschien in een cd, maar ja, die markt is helemaal in elkaar gezakt. Tja, mensen kennen je van Sesamstraat, van Kees & Co, sommigen van het theater, en als ik dan wel eens een nummer opzet, is de reactie, hè, ben jij dat? Blijkbaar is het moeilijk om, als men een bepaald idee van je heeft, dan die link te leggen.’’

,,Dat had ik bij mijn boek ook. Wordt gezegd: daar heb je weer een bekende Nederlander die zo nodig een boekje moet schrijven. Dat vind ik een heel denigrerende opmerking. Ik zie mezelf niet als een bekende Nederlander. Daarnaast schrijf je niet zomaar een boekje. Dat is hard werken, zeker als je er iets goeds en leuks van wilt maken. En dat geldt ook voor muziek, snap je, maar zo werkt dat nu eenmaal, mensen kennen je op een bepaalde manier, en dan moet je blijkbaar aan dat beeld voldoen. Of je moet heel veel mazzel hebben en een boek schrijven dat iedereen fantastisch vindt of het erg goed doet.’’

 

Augustus, 2008

UA-37394075-1